Nużyca u psa – zmora hodowców i lekarzy

Nużyca u psa – groźny wróg czy choroba jak każda inna? Słysząc o tej dermatozie nie jednego hodowcę ogarnia panika. Czy jest się czego bać? Czy w zetknięciu z nią jesteśmy skazani na porażkę? Poniższy artykuł pozwoli zrozumieć z czym mamy do czynienia, jak leczyć tą chorobę i przede wszystkim jak jej zapobiegać. Poznaj przeciwnika by skutecznie z nim walczyć.

Nużyca u psa – jak ją rozpoznać?

Nużyca u psa, inaczej demodekoza, jest chorobą skóry spowodowaną występowaniem pasożyta o nazwie nużeniec psi (Demodex canis), który jest naturalną częścią flory skóry psa i w normalnych warunkach nie stanowi dla niego zagrożenia. Do zarażenia dochodzi w warunkach obniżonej odporności zwierzęcia, na przykład po przebytej chorobie, w chorobie nowotworowej, u starszych psów i szczeniąt.

Nużyca u psa dotyczy zarażenia mieszków włosowych. Dzielimy ją na dwie postacie: miejscową i uogólnioną. Największym problemem tej dermatozy jest to, iż objawia się ona w sposób charakterystyczny również dla innych dermatoz, dlatego szybkie rozpoznanie nie jest łatwe. Różnicując ja należy zwrócić uwagę na charakterystyczne dla niej umiejscowienie zmian

Nużyca u psa w postaci miejscowej występuje w formie łuszczącej i krostkowej. Jednym z pierwszych objawów postaci łuszczącej będzie wypadanie sierści w okolicy pyska, głównie na wargach oraz wokół oczu. Skóra w tych miejscach staje się zaczerwieniona, następnie zgrubiała, szara, często pokryta łuskami. Kolejno zmiany rozlewają się na szyję, okolice uszu i kończyny przednie. Bardzo istotnym szczegółem nużycy u psa jest brak świądu, który z reguły towarzyszy większości chorób skóry. Postać krostkowa jest powikłaniem postaci łuszczącej, dochodzi do niej gdy zarażone nużeńcem mieszki, zostaną zakażone bakteriami bytującymi na skórze. Tworzą się wówczas krostki wypełnione ropa, pasożytami i ich jajami, które po pęknięciu stanowią główne źródło zakażenia dla innych zwierząt. W tym okresie bardzo często dochodzi do rozwoju postaci uogólnionej. Nużeńce przedostają się do węzłów chłonnych, a stamtąd trafiają do licznych narządów wewnętrznych. Zwierzę staje się osowiałe, traci apetyt, chudnie, dochodzi do ogólnego zakażenia, skóra wydziela charakterystyczną nieprzyjemną woń.

Nużyca u psa jest jak widać dość trudna do zdiagnozowania i choć wpisując w wyszukiwarkę internetową frazę: nużyca u psa zdjęcia natkniemy się na wiele przykładów mogących pasować do tych występujących u naszego pupila, tak na prawdę nic nie zastąpi wizyty w gabinecie weterynaryjnym. Profesjonalna diagnoza jest kluczowa w przypadku tej choroby

ODEXIM
KOMPLEKSOWE ROZWIĄZANIE NA NUŻEŃCAZAMÓW

Nużyca u szczeniaka – czy hodowca powinien się bać?

Nużyca u szczeniaka jest następstwem przeniesienia pasożyta z matki na potomstwo podczas karmienia lub choćby samego leżenia szczeniaków przy matce. Dzieje się tak na skutek wychodzenia pasożytów z rozgrzanej skóry matki i przechodzenia na potomstwo. Dochodzi do tego już w pierwszych dniach życia szczeniąt.

Rozwój choroby obserwuje się zwykle u osobników do 1. roku życia, a wyzdrowienie następuje zwykle samoistnie, dlatego z punktu widzenia hodowcy nie stanowi większego problemu, pod warunkiem, że hodowca zadba o odpowiednie warunki bytowe nowo narodzonych szczeniąt:

• zadbanie o prawidłowy przebieg porodu,
• zadbanie o prawidłową dietę suki,
• higiena kojca po porodzie,
• odpowiednia temperatura w kojcu,
• zapewnienie spokoju suce i szczeniętom.

Zapewnienie odpowiednich warunków skutecznie minimalizuje ryzyko wystąpienia choroby.

Nużyca u psa a człowiek – czy pupil może nas zarazić?

Nużyca u psa a człowiek? Lekarze weterynarii bardzo często spotykają się z tym pytaniem. Właściciele chcą wiedzieć czy ich ulubieńcy mogą stanowić dla nich zagrożenie. Na szczęście nie. Oczywiście ludzie również mogą zachorować na nużycę, ale nie odpowiadają za nią te same pasożyty, które atakują naszych pupili. Rozpatrując zagadnienie nużeniec pies i nużeniec człowiek należy rozgraniczyć te dwa gatunki i uświadomić sobie, że każdy z nich jest atakowany przez inną grupę pasożytów, dlatego nie ma możliwości przeniesienia nużeńca psiego na człowieka o odwrotnie.

Nużyca u psa – leczenie i porady dla hodowców

Nużyca u psa jest niestety chorobą niezwykle trudną w leczeniu. Na niekorzyść hodowcy niezaprzeczalnie działa czas. Późne rozpoznanie objawów nużeńca skutkuje rozwinięciem ciężkich, uogólnionych postaci komplikujących terapię. Szybka reakcja jest bardzo istotna, dlatego jeśli zauważymy jakiekolwiek zmiany na skórze pupila, musimy niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii w celu postawienia diagnozy. Jeśli badanie kliniczne nie daje pewności co do rodzaju choroby, warto wykonać badanie laboratoryjne zeskrobin chorobowo zmienionej skóry w celu potwierdzenia przypuszczeń.

W przypadku potwierdzenia choroby lekarz ustala indywidualny przebieg terapii. Leczenie nużeńca musi być dostosowane do stanu pacjenta, poza preparatami roztoczobójczymi stosowanymi wewnętrznie zwykle konieczne jest także systematyczne stosowanie preparatów zewnętrznych w postaci płynu na skórę i kąpieli w specjalnych roztworach

Dodatkowo jeśli nużyca u psa występuje w postaci krostkowej lub uogólnionej, z towarzyszącymi jej zakażeniami, zapewne konieczne będzie wdrożenie antybiotykoterapii oraz zastosowanie leków przeciwzapalnych. Bardzo ważnym elementem leczenia jest stosowanie odpowiedniej diety u psa. Wzbogacenie posiłków o makro- i mikroskładniki oraz zdrowe nienasycone kwasy tłuszczowe skutecznie poprawia kondycję zwierzęcia oraz stan jego skóry, ma to znaczący wpływ na skuteczność terapii.

Nużeniec u psa leczenie naturalne

Nużeniec u psa leczenie naturalne w dzisiejszych czasach zyskuje na nowo coraz więcej zwolenników. Wielu właścicieli czworonogów nie chce narażać ich na działanie chemicznych substancji mających wpływ na cały organizm dlatego decyduje się na leczenie ich domowymi sposobami. Obecnie jednym z najczęściej stosowanych środków jest roztwór boraksu i perhydrolu (30% wody utlenionej) stosowany zewnętrznie, a także olej konopny stosowany doustnie. Z medycznego punktu widzenia nie jest to najlepszy wybór. Brak naukowych doniesień na temat skuteczności stosowanych substancji sprawia że trudno jest przewidzieć skutki leczenia. Wiele z nich działa tylko na samego pasożyta dlatego w postaci ogólnej skuteczność terapii jest niska, sam proces leczenia ulega wydłużeniu.

Dokonując wyboru powinniśmy kierować się dobrem zwierzęcia i mieć na uwadze jak najszybsze pozbycie się choroby i jej skutków dlatego należy uświadomić sobie, że leczenie naturalne w przypadku tak poważnego schorzenia jakim jest nużyca u psa nie zawsze jest dobrym wyborem

Sprawdź jak pozbyć się nużeńca w naturalny sposób!

Nużyca u psa – zapobieganie

Nużyca u psa jest niewątpliwie ciężką chorobą pasożytniczą, której wystąpienie w dużej mierze zależy od właściciela zwierzęcia. Najważniejszym elementem w zapobieganiu tej dermatozy jest utrzymanie psa w dobrej kondycji oraz dbanie o jego podstawowe potrzeby.

Możemy tu wyróżnić:

• odpowiednia dieta,
• systematyczne odrobaczanie,
• profilaktyka chorób,
• odpowiednia dawka ruchu,
• unikanie przewlekłego stresu,
• dbanie o skórę zwierzęcia,
• profilaktyka ektopasożytów,
• suplementacja dostosowana do naszego pupila.

Nużeniec zawsze będzie obecny na naszym psie, ale to od nas zależy czy wywoła u niego chorobę.

Podsumowanie

Nużyca u psa może być zmorą zarówno hodowców, ze względu na długotrwałe i kosztowne leczenie, jak również dla samych weterynarzy, którzy tak samo jak właściciele zwierząt nie lubią gdy ich pacjenci zapadają na tą ciężką chorobę. Czytając ten artykuł można nabrać obaw co do zdrowia swojego pupila, i słusznie. Nużyca u psa jest chorobą jak każda inna i powinniśmy się jej bać, ale jak każdej innej chorobie, tej również możemy zapobiec. Powinniśmy przede wszystkim skupić się na profilaktyce, dowiedzieć się jak najwięcej na temat zapobiegania nużycy, prawidłowo dbać o swoich czworonogów, a z pewnością nigdy nie będziemy musieli zmagać się z tą chorobą.

ODEXIM
KOMPLEKSOWE ROZWIĄZANIE NA NUŻEŃCAZAMÓW

Bibliografia

1. Diaz-Perez J.L.: Demodex mites in rosacea. J Am Acad Dermatol. 1994,
2. Kuźna-Grygiel W., Kosik-Bogacka D., Czepita D., Sambor I.: Objawowe i bezobjawowe inwazje Demodex spp. powiek u osób w różnych grupach wiekowych, Wiad Parazytol. 2004, 50.
3. D.Czepita, W.Kuźna-Grygiel, D.Kosik-Bogacka: Badania nad występowaniem oraz rola Demodex folliculorum i Demodex brevis w patogenezie przewlekłego zapalenia brzegów powiek, Klin.Oczna, 2005

Komentarze

Adam91 - 2021-12-07 08:56:20

Mój pies się zaraził po tym jak był dość mocno chory. Zdecydowanie wydaje mi się, że może to być związane właśnie z tą obniżoną odpornością przez co łatwo mógł się zarazić od jakiegoś innego psa.

Majka - 2021-12-01 12:41:53

Sama leczyłam psa i nie było łatwo. Długo bo kilka miesięcy to trwało.

dagmara - 2021-11-29 21:19:31

właśnie pamietam ze jak ogladalam w tv jakieś programy o pomocy zwierzetom to nuzyce u psa jest mozliwa i ciezka do wyleczenia.